Website - Blog
Powered by Facebook - Website

Thursday, December 8, 2022

[1334.22] TINDAKAN MENCERAIKAN ISTERI WAKTU DIHARAMKAN ADALAH SUATU KESALAHAN DAN BOLEH DIHUKUM


Perceraian adalah dibolehkan di dalam Islam, namun, para suami perlulah peka dan tahu bahawa talaq yang hendak dilafazkan mestilah bukan ketika atau pada waktu yang telah diharamkan oleh Islam, lafaz talaq padanya.
Hal ini merujuk kepada Seksyen 141 Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam 1992 yang telah memperuntukkan hukuman bagi kesalahan menceraikan isteri pada waktu yang diharamkan. Seksyen tersebut telah menghuraikan baahwa seorang lelaki tersebut adalah dikira sebagai melakukan suatu kesalahan yang boleh jika sabit kesalahan, dikenakan hukuman denda tidak melebihi RM500 atau penjara tidak melebihi 3 bulan atau kedua-duanya jika lelaki tersebut menceraikan isterinya ketika jelas kehamilannya atau ketika suci yang telah disetubuhi atau ketika haid atau nifas.
Maka, perlulah diketahui dan difahami bahawa walaupun suatu perceraian itu dibolehkan agama, waktu talaq dilafazkan mestilah dipastikan supaya tidak berlaku pada situasi-situasi yang telah diperincikan di dalam Seksyen 141 tersebut.


 

[1333.22] NOTIS PIHAK KETIGA


Notis Pihak Ketiga adalah permohonan dimana Defendan ingin melibatkan pihak ketiga dalam prosiding yang telah dimulakan terhadapnya oleh Plaintif.
Pihak yang boleh memohon notis pihak ketiga ialah Defendan. Walaubagaimanapun, Plaintif boleh memohon jika Defendan memfailkan tuntutan balas dimana di dalam keadaan ini Plaintif telah menjadi Defendan.
Notis Pihak Ketiga boleh difailkan dengan tanpa kebenaran Mahkamah (without leave of court) dalam keadaan Defendan notis pihak ketiga sebelum Defendan menyerahkan pembelaan kepada Plaintif. Manakala, Notis Pihak Ketiga yang memerlukan kebenaran Mahkamah (with leave of the court) dimana Defendan telah menyerahkan pembelaan kepada Plaintif dan kemudiannya mengeluarkan Notis Pihak Ketiga.
Ini boleh dilihat di dalam ATURAN 16 KAEDAH 1 KAEDAH-KAEDAH MAHKAMAH 2012 yang memepruntukkan:-
1. Notis pihak ketiga. (A. 16 k. 1)
(2) Seorang defendan dalam sesuatu tindakan tidak boleh mengeluarkan suatu notis pihak ketiga tanpa kebenaran Mahkamah melainkan jika dia mengeluarkan notis itu sebelum menyampaikan pembelaannya kepada plaintif.
(3) Jika notis pihak ketiga disampaikan kepada orang yang terhadapnya notis itu dikeluarkan, dia hendaklah mulai dari masa penyampaian itu menjadi pihak dalam tindakan itu (yang disebut sebagai "pihak ketiga" dalam Aturan ini), dengan hak yang sama berkenaan dengan pembelaannya terhadap apa-apa tuntutan yang dibuat terhadapnya dalam notis itu dan selainnya seolah-olah dia telah dibawa guaman dengan sewajarnya mengikut cara biasa oleh defendan yang mengeluarkan notis itu.
NOTA: GAMBAR SEKADAR HIASAN
OLEH: Maisarah Norkefli


 

[1332.22] INTIPATI DAN HUKUMAN BAGI KESALAHAN MENYEBABKAN CEDERA PARAH DENGAN SENGAJA DI BAWAH SEKSYEN 325 DIBACA BERSAMA SEKSYEN 320 KANUN KESEKSAAN


Seksyen 325 telah memperuntukkan hukuman bagi mana-mana kesalahan yang disifatkan sebagai meryebabkan cedera parahg dengan sengaja yang mana undang-undang memperuntukkan hukuman pemenjaraan sehingga tempoh tujuh tahun dan juga boleh dikenakan denda. Seksyen 325 perlu dibaca bersama dengan Seksyen 320 bagi menentukan sama ada tindakan / kesalahan yang dilakukan tersebut benar-benar jatuh di bawah definisi jenis-jenis cedera yang dinamakan (considered to be) “cedera parah”.
Seksyen 320 menyatakan bahawa jenis-jenis cedera yang diklasifikasikan sebagai “cedera parah” adalah (1) hilang tenaga kelelakian (2) hilang selama-lamanya penglihatan salah satu mata (3) hilang pendengaran selama-lamanya pendengarah salah satu telinga (4) hilang sesuatu anggota atau sendi (5) binasa atau lemah selama-lamanya daya sesuatu anggota sendi (6) cacat selama-lamanya kepala atau muka (7) patah atau retak tulang atau selisih sendi dan (7) apa-apa cedera yang membahayakan nywa atau yang menyebabkan orang yang tercedera itu menderita kesakitan tubuh yang amat sangat, atau tidak boleh menjalankan pekerjaannya yang biasa selama 20 puluh hari.
Pendakwaan perlu membuktikan di Mahkamah bahawa OKT telah menyebabkan kecederaan, OKT berniat menyebabkan kecederaan parah tersebut dan OKT melakukannya dengan sukarelanya sendiri.


 

Monday, December 5, 2022

[1331.22] PENGGUNAAN ADVERSE INFERENS SEKSYEN 114 (g) AKTA KETERANGAN


SEKSYEN 114(G) AKTA KETERANGAN menyatakan seperti berikut:-
114. Mahkamah boleh menganggap kewujudan fakta tertentu.
Mahkamah boleh menganggap kewujudan apa-apa fakta yang difikirkannya mungkin telah berlaku, setelah mengambil perhatian akan perjalanan biasa kejadian semula jadi, kelakuan manusia, dan urusan awam dan persendirian, dalam hubungannya dengan fakta kes yang tertentu itu.
(g) bahawa keterangan yang boleh dikemukakan tetapi tidak dikemukakan, jika dikemukakan, tidak akan memberi faedah kepada orang yang enggan mengemukakannya;
Penggunaan ‘adverse inference’ di bawah SEKSYEN 114(G) adalah terletak atas budi bicara mahkamah dan ia terpakai ke atas kegagalan untuk memanggil saksi yang penting (essential or material witness). Ini merujuk kepada kes AMRI IBRAHIM & ANOR. V. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan, antara lain:
“(2) The power of the court to draw an adverse inference under s. 114(g) of the Evidence Act is discretionary. It depends on the circumstances of the case and particularly in cases where the material witnesses are not produced…”
NOTA: GAMBAR SEKADAR HIASAN
OLEH: Maisarah Norkefli


 

[1330.22] PERUNTUKAN UNDANG-UNDANG DI MALAYSIA BAGI KESALAHAN MENIPU MERUJUK KEPADA SEKSYEN 420 DAN 415 KANUN KESEKSAAN


Peruntukan bagi kesalahan menipu telah dinyatakan dengan jelas berdasarkan kepada Seksyen 420 Kanun Keseksaan iaitu kesalahan menipu dan dengan curangnya mendorong supaya harta diserahkan. Namun, dalam membuktikan kesalahan di bawah Seksyen 420, Pendakwaan perlu membuktikan elemen-elemen sebagaimana yang disebut di dalam kes Chew Zi Yang lwn. Pendakwa Raya [2010] 15 MLRH 356, yang turut mencatatkan keperluan merujuk kepada Seksyen 415 Kanun Keseksaan bagi merujuk huraian mengenai kesalahan tipu dan turut menyatakan perihal-perihal yang boleh dikategorikan sebagai kesalahan ‘menipu’.
Maka, dalam membuktikan kes menipu di bawah Seksyen 420, Pendakwaan perlu membuktikan bahawa terdapat elemen penipuan di pihak tertuduh berdasarkan prinsip yang telah dijelaskan di dalam kes Sawarn Singh Mehar Singh lwn. PP [2013] MLRHU 1364; [2014] 7 MLJ 285.
Intipati kesalahan menipu di bawah Seksyen 415 merangkumi kesalahan memperdayakan mana-mana orang atau kesalahan pemerdayaan yang dibuat dengan tipuan (fraud) atau dengan curang untuk mendorong mana-mana orang (1) untuk menyerahkan apa-apa harta kepada mana-mana orang atau (2) untuk bersetuju bahawa mana-mana orang hendaklah menyimpan apa-apa harta, atau perbuatan dengan sengaja mendorong mana-mana orang melakukan atau tidak membuat apa-apa yang dia tidak akan lakukan atau dia lakukan jika dia tidak diperdaya, dan yang mungkin, menyebabkan kerosakan atau mudarat kepada orang itu pada dalam badan, ingatan, reputasi atau harta orang itu.


 

[1329.22] APAKAH KESAN PERTUDUHAN YANG CACAT DAN SALAH


Merujuk kepada SEKSYEN 156 KANUN PROSEDUR JENAYAH memperuntukkan seperti berikut:-
156. Kesan daripada kesalahan.
Tiada kesalahan dalam menyatakan, sama ada kesalahan atau butir-butir yang dikehendaki disebutkan dalam pertuduhan itu, dan ketinggalan daripada memperihalkan kesalahan atau butir-butir itu tidak boleh dianggap pada mana-mana peringkat kes itu, sebagai material, kecuali tertuduh itu sebenarnya telah keliru oleh sebab kesilapan atau ketinggalan tersebut.
Juga dilihat kepada SEKSYEN 422 KANUN PROSEDUR JENAYAH:-
422. Ketidakaturan tidak membatalkan prosiding.
Tertakluk kepada peruntukan yang terkandung dalam Bab ini tiada pendapat, hukuman atau perintah yang telah dijatuhkan atau dibuat oleh mahkamah yang mempunyai bidang kuasa kompeten hendaklah diakas atau ditukar dengan sebab:
(a) sebarang kesilapan, ketinggalan atau ketidakaturan dalam aduan, Saksi, keizinan, saman, waran, pertuduhan, penghakiman atau prosiding lain sebelum atau semasa perbicaraan atau dalam apa-apa siasatan atau prosiding lain di bawah Kanun ini;
(b) ketiadaan apa-apa Saksi; atau
(c) penerimaan atau penolakan sebarang keterangan secara tidak wajar ,
melainkan jika kesilapan, ketinggalan, ketidakaturan, ketiadaan, atau penerimaan atau penolakan secara tidak wajar keterangan tersebut telah mengakibatkan kegagalan keadilan
NOTA: GAMBAR SEKADAR HIASAN
OLEH: Maisarah Norkefli


 

[1328.22] KESALAHAN JENAYAH KHALWAT (BERSUNYI-SUNYIAN) DI ANTARA LELAKI DAN PEREMPUAN YANG BUKAN SUAMI ISTERI DI BAWAH SEKSYEN 84 ENAKMEN KESALAHAN JENAYAH SYARIAH 1995


Larangan melakukan kesalahan di atas telah dinyatakan dengan jelas di dalam Al-Quran, Surah Al-Isra’ ayat 32 bagi larangan untuk tidak mendekati zina yang mana tindakan bersunyi-sunyian diambilkira sebagai satu perbuatan yang mendekati zina. Ibn Abbas r.a meriwayatkan Rasulullah pernah bersabda yang membawa maksud: “Janganlah kamu berdua-duaan dengan seorang wanita kecuali dengan mahramnya”.
Seksyen 84 Enakmen Kesalahan Jenayah Syariah 1995 memperuntukkan bahawa tindakan yang dikira sebagai melakukan kesalahan khalwat adalah apabila seseorang lelaki / perempuan bersekediaman / bersekedudukan / berkurung / bersembunyi dengan seorang perempuan / lelaki yang bukan mahramnya selain daripada isterinya / suaminya, yang mendatangkan syak bahawa mereka melakukan maksiat di mana-mana tempat. Tindakan tersebut jika didapati bersalah dan seterusnya disabitkan, boleh dikenakan hukuman denda tidak melebihi dua ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya sekali.
Adalah turut menjadi suatu kesalahan apabila seseorang lelaki yang didapati bersama-sama dengan lebih daripada seorang perempuan yang bukan isterinya atau bukan mahramnya di tempat yang sunyi atau di dalam sebuah bilik pada mana-mana bangunan atau di tempat yang terasing dalam keadaan yang boleh mendatangkan syak bahawa mereka melakukan maksiat dan jika sabit kesalahan boleh dijatuhi hukuman denda tidak melebihi dua ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya sekali. Jika situasi ini terpakai kepada perempuan, maka hukuman adalah denda tidak melebihi satu ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya sekali.


 

Older Post ►